Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) προτρέπει τις προηγμένες οικονομίες να εφαρμόσουν μέτρα δημοσιονομικής τόνωσης που στοχεύουν σε διαρθρωτικές οικονομικές μεταρρυθμίσεις που θα τους επιτρέψουν να αποφύγουν ή να μειώσουν τις αρνητικές επιπτώσεις των μελλοντικών κρίσεων.
Εν μέσω της ασθενούς οικονομικής ανάκαμψης από τη μεγάλη ύφεση της περιόδου 2007-2009, πολλές προηγμένες οικονομίες εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν τις συνέπειες της οικονομικής κατάρρευσης από μια δεκαετία πριν.
Παρά την σταδιακή επιτάχυνση της οικονομικής ανάπτυξης στις περισσότερες χώρες, οι προκλήσεις της χαμηλής παραγωγικότητας, του υποτονικού πληθωρισμού και των άθλιων κερδών των μισθών και των μισθών υπονομεύουν τα μακροοικονομικά θεμελιώδη στοιχεία και παρεμποδίζουν τις μελλοντικές προσδοκίες ανάπτυξης.
Εν τω μεταξύ, οι κεντρικές τράπεζες από τις ΗΠΑ στην Ιαπωνία έχουν λιγότερα εργαλεία στη διάθεσή τους για να βοηθήσουν τις αντίστοιχες οικονομίες τους να ξεπεράσουν το αδιέξοδο της πλήρους απασχόλησης και της κακής ανάπτυξης των τιμών, πράγμα που εμπόδισε αποτελεσματικά την ευρύτερη επέκταση του ΑΕΠ από σημαντικά κέρδη.
Οι θεμελιωδώς αδύναμες οικονομίες, σε συνδυασμό με την ισχυρή δημογραφική δυναμική των πιο προηγμένων χωρών, αντιμετωπίζουν τους κινδύνους πιθανής αύξησης της φτώχειας, μεγαλύτερη ανισότητα εισοδήματος και γενική επιδείνωση της ποιότητας ζωής.
«Οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που ήταν δύσκολο να γίνουν σε δύσκολες στιγμές θα ήταν πολύ πιο εύκολη σε καλύτερες στιγμές, επειδή οι προοπτικές είναι ισχυρότερες», δήλωσε η Διευθύνουσα Σύμβουλος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου Κριστίν Λαγκάρντ.
Η Λαγκάρντ ζητά μέτρα δημοσιονομικής πολιτικής που αποσκοπούν σε οικονομικές μεταρρυθμίσεις προκειμένου να ενισχυθεί η αποδοτικότητα και η παραγωγικότητα της εργασίας, καθώς οι κεντρικές τράπεζες – μετά από σχεδόν μια δεκαετία εξαιρετικά χαλαρών νομισματικών πολιτικών – έχουν εξαντλήσει την ικανότητά τους να τονώσουν την ανάπτυξη.
«Είναι όταν ο ήλιος λάμπει που πρέπει να στερεώσετε την οροφή. Αυτό το μήνυμα έλαβε 100 τοις εκατό », λέει η Λαγκάρντ.
Παρά τις τρέχουσες οικονομικές αντιξοότητες, είναι ακόμα καιρός οι περισσότερες οικονομίες να αυξήσουν τις δαπάνες του προϋπολογισμού και να επενδύσουν σε ανθρώπινο κεφάλαιο, τεχνολογία και στην εξισορρόπηση της οικονομικής διάρθρωσης προς μια οικονομία που εξαρτάται περισσότερο από την εγχώρια κατανάλωση και όχι από το διεθνές εμπόριο.
Το κύριο συμβουλευτικό όργανο του ΔΝΤ, η Διεθνής Νομισματική και Δημοσιονομική Επιτροπή (IMFC), υποστηρίζει ότι η μέτρια επιτάχυνση της ανάπτυξης, που υποστηρίζεται από τον αυξημένο όγκο παγκόσμιου εμπορίου, μεταποιητικής παραγωγής και επιχειρηματικών επενδύσεων, παρέχει επαρκείς προϋποθέσεις για υψηλότερες δαπάνες του προϋπολογισμού με στόχο την εξάλειψη των υφιστάμενων οικονομικές αδυναμίες.
Ωστόσο, σύμφωνα με το IMFC, η ανάκαμψη μετά τη Μεγάλη Ύφεση δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί, όπως αντανακλά ο εφιάλτης των περισσότερων κεντρικών τραπεζών – ο ασθενής πληθωρισμός σε μια σταθερή αγορά εργασίας.
«Η κατώτατη πολιτική γραμμή είναι ότι είμαστε βέβαιοι ότι, καθώς οι συνθήκες θα συνεχίσουν να βελτιώνονται, ο ρυθμός πληθωρισμού θα συγκλίνει σταδιακά με αυτοσυντηρούμενο τρόπο», δήλωσε ο κυβερνήτης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) Μάριο Ντράγκι. «Αλλά μαζί με την εμπιστοσύνη μας, θα πρέπει επίσης να είμαστε υπομονετικοί επειδή θα πάρει χρόνο.»
Η ευρωζώνη στερείται συντονισμένης δημοσιονομικής πολιτικής, ενώ η ενιαία κεντρική τράπεζα, η ΕΚΤ, έχει εξαντλήσει όλα τα εργαλεία της για την προώθηση της οικονομικής ανάπτυξης εντός του μπλοκ. Αυτές περιλαμβάνουν τη νομισματική χαλάρωση, με το κόστος δανεισμού αρνητικής και μηδενικής βάσης και τις μαζικές αγορές περιουσιακών στοιχείων, οι οποίες έχουν κρατήσει τις αποδόσεις των ομολόγων υποτονικές για το μεγαλύτερο μέρος της τρέχουσας δεκαετίας.
Στην περίπτωση του Ντράγκι, υπάρχουν λίγες επιλογές, όμως παρατηρούμε ότι οι ΗΠΑ και η Βρετανία διερευνούν διάφορες δυνατότητες φορολογικών ερεθισμάτων, συμπληρώνουν τη νομισματική προσαρμογή και, σε κάποιο βαθμό, αντικαθιστούν την ασυνήθιστη πιστωτική επέκταση.
Ωστόσο, το ΔΝΤ έχει προειδοποιήσει ότι, σε αντίθεση με τα νομισματικά «ερεθίσματα» των τελευταίων δέκα ετών, οι φιλόδοξες δημοσιονομικές πολιτικές πρέπει να στοχεύουν στην επίτευξη ορισμένων στόχων, και κυρίως των διαρθρωτικών οικονομικών μεταρρυθμίσεων. Εάν δεν επιτευχθεί αυτός ο στόχος, τα ευνοϊκά μέτρα θα δώσουν μόνο μια βραχυπρόθεσμη ώθηση στην κατανάλωση, με τα ίδια παλιά ζητήματα να αναδύονται αργότερα σε δισεκατομμύρια και τρισεκατομμύρια δολάρια.
ΠΗΓΗ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου