Θα φύγει η Ελλάδα από την ευρωζώνη; Θα πραγματοποιηθεί το περίφημο πλέον Grexit; Θα χρεοκοπήσει η Ελλάδα; Ποιες θα είναι οι οικονομικές συνέπειες για την Ευρώπη;
Έχοντας διαβάσει περίπου 20 διαφορετικές απόψεις, πρέπει να ομολογήσω ότι νιώθω μια ελαφριά ζαλάδα. Από ότι φαίνεται οι οικονομολόγοι δεν μπορούν ποτέ να συμφωνήσουν μεταξύ τους.
Ας ξεκινήσουμε λοιπόν από την πολιτική πτυχή της υπόθεσης. Την Κυριακή οι Έλληνες ψηφοφόροι προσφεύγουν πρόωρα στις κάλπες, μετά την αποτυχία της Βουλής να εκλέξει τον διάδοχο του 85χρονου Προέδρου της Δημοκρατίας Κάρολου Παπούλια. Οι συγκεκριμένες εκλογές, κατά κοινή ομολογία, θα είναι ζωτικής σημασίας για το μέλλον της Ελλάδας και ίσως και της Ευρώπης.
Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις δείχνουν προβάδισμα του κόμματος του Αλέξη Τσίπρα, του ΣΥΡΙΖΑ. Αν επιβεβαιωθούν, τότε ο ΣΥΡΙΖΑ, ένα αριστερό λαϊκίστικο κόμμα θα συγκεντρώσει το 35% των ψήφων έναντι του 31% της συντηρητικής Νέας Δημοκρατίας, της οποίας ηγείται ο Πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς.
Τα υπόλοιπα μικρά κόμματα, συμπεριλαμβανομένης της νεοφασιστικής Χρυσής Αυγής, καταρρέουν.
Ο Τσίπρας είναι ένας αυστηρός επικριτής της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Διαφωνεί με τις περικοπές των κρατικών δαπανών και έχει δεσμευθεί ότι θα επαναδιαπραγματευθεί για το ύψος του ελληνικού χρέους και θα αυξήσει δραστικά τις κρατικές δαπάνες. Ο Σαμαράς επιθυμεί να συνεχίσει την παρούσα πορεία.
Για να γίνει αντιληπτή η κατάσταση στην Ελλάδα πρέπει να λάβουμε υπόψη το ιστορικό υπόβαθρο.
Οι δύο διαδοχικές διασώσεις, αξίας 147 και 109 δισ. ευρώ αντίστοιχα, πραγματοποιήθηκαν για να κρατήσουν την Ελλάδα στη ζωή.
Ωστόσο, οι δύο διασώσεις συνοδεύονταν από δύο στρατηγικές αποφάσεις.
Η πρώτη, η οποία έχει πλέον επιτευχθεί, προέβλεπε την χρηματοπιστωτική και οικονομική οχύρωση, ώστε να αποτραπεί ο κίνδυνος η Ελλάδα να συμπαρασύρει την Ευρώπη στο χάος.
Η δεύτερη προέβλεπε την επιβολή ενός προγράμματος λιτότητας στους Έλληνες. Πράγματι, η Ελλάδα κατάφερε να επιτύχει ένα μικρό πρωτογενές πλεόνασμα, όμως το τίμημα που πλήρωσε ήταν υψηλό και για κάποιους δυσανάλογο. Η ανεργία έφτασε στο 28%, ενώ ειδικά στους νέους το 60%. Η κοινωνική εξαθλίωση είναι, χωρίς αμφιβολία, τρομακτική.
Οι εκλογές της Κυριακής πραγματοποιούνται στο πλαίσιο αυτό. Ο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθεί να αλιεύσει ψήφους με την υπόσχεση να σταματήσει το πρόγραμμα λιτότητας του παρόντος συνασπισμού, και πολλοί ψηφοφόροι προφανώς έλκονται από αυτή τη δέσμευση.
Ένας παράγοντας που περιπλέκει την κατάσταση είναι το περίεργο εκλογικό σύστημα που ισχύει στην Ελλάδα. Από τις συνολικά 300 έδρες του κοινοβουλίου, οι 250 προκύπτουν μέσω της αναλογικής εκπροσώπησης, ενώ οι υπόλοιπες 50 απονέμονται στο κόμμα που κερδίζει τις περισσότερες ψήφους. Το αποτέλεσμα ισορροπεί, ως εκ τούτου, στην κόψη του ξυραφιού.
Υπάρχει πιθανότητα ο ΣΥΡΙΖΑ να κερδίσει την πλειονότητα των εδρών του ελληνικού Κοινοβουλίου. Εξίσου όμως πιθανό είναι να μην τα καταφέρει και να αναγκαστεί να αναζητήσει έναν ή περισσότερους εταίρους προκειμένου να μπορέσει να σχηματίσει κυβέρνηση. Εάν δεν τα καταφέρει, ο Σαμαράς ίσως να έχει μια ακόμα ευκαιρία...
Τι γίνεται όμως όσον αφορά στις συνέπειες για την Ευρώπη; Η Γερμανίδα καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ κατέστησε σαφές ότι αν η Ελλάδα θέλει να ακολουθήσει το δικό της δρόμο, τότε είναι ελεύθερη να το πράξει. Εν ολίγοις, είπε στους Έλληνες να πάνε…στον αγύριστο!
Πράγμα που σημαίνει ότι η Μέρκελ, τουλάχιστον, θεωρεί επαρκή τη θωράκιση της Ευρώπης απέναντι σε ένα ενδεχόμενο Grexit. Πολλοί οικονομολόγοι ωστόσο διαφωνούν…
Leopold Scholtz
Μετάφραση-Απόδοση: Hellasforce
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου